Pracownik może wykonywać okazjonalną pracę zdalną maksymalnie przez 24 dni w roku kalendarzowym. Limit jest sztywny, nieprzekraczalny i nie zależy od wymiaru etatu. Niewykorzystane dni nie przechodzą na kolejny rok.
Limit: 24 dni
Okres: od 1 stycznia do 31 grudnia
Podstawa prawna: art. 6733 Kodeksu pracy
Ile dni pracy zdalnej okazjonalnej przysługuje?
Okazjonalna praca zdalna jest szczególnym trybem wykonywania obowiązków poza stałym miejscem pracy. Pracownik składa wniosek w formie papierowej lub elektronicznej, a pracodawca może go zaakceptować albo odrzucić.
Wymiar 24 dni dotyczy każdego pracownika, niezależnie od tego, czy pracuje na pełny etat, czy w niepełnym wymiarze czasu pracy. Dni można wykorzystać pojedynczo, w kilku częściach albo jednorazowo, jeśli pracodawca wyrazi zgodę.
Pracodawca nie może zwiększyć tego limitu w regulaminie pracy, porozumieniu ani innym przepisie wewnątrzzakładowym. Takie stanowisko prezentuje także Państwowa Inspekcja Pracy.
Co dzieje się po wykorzystaniu 24 dni?
Po wyczerpaniu limitu dalsza praca zdalna nie może być traktowana jako okazjonalna. Wniosek pracownika o kolejne dni można rozpatrzyć, ale jako wniosek dotyczący regularnej pracy zdalnej, wykonywanej stale albo w modelu hybrydowym.
Oznacza to zmianę obowiązków pracodawcy. Przy regularnej pracy zdalnej trzeba ustalić zasady jej wykonywania oraz zapewnić narzędzia i materiały niezbędne do pracy. Pracodawca pokrywa także przewidziane prawem koszty, w tym związane z energią elektryczną i usługami telekomunikacyjnymi. W przypadku pracy okazjonalnej te obowiązki nie mają zastosowania w takim zakresie.
Wykonywanie okazjonalnej pracy zdalnej ponad 24 dni byłoby naruszeniem przepisów. Nie można więc obejść limitu przez wpisanie większej liczby dni do regulaminu. Różnice między oboma trybami przedstawia tabela:
| Cecha | Praca zdalna okazjonalna | Praca zdalna regularna |
|---|---|---|
| Limit | Do 24 dni w roku kalendarzowym | Brak limitu dni właściwego dla trybu okazjonalnego |
| Ekwiwalent i koszty | Pracodawca co do zasady nie pokrywa kosztów energii ani usług telekomunikacyjnych związanych z tym trybem | Pracodawca pokrywa koszty określone w przepisach i zasadach pracy zdalnej |
| Regulamin lub porozumienie | Nie są wymagane do samego skorzystania z trybu okazjonalnego | Zasady pracy określa się w porozumieniu, regulaminie albo uzgodnieniu z pracownikiem |
| Wniosek | Składa go pracownik, ale pracodawca może odmówić | Praca wymaga uzgodnienia z pracodawcą, z uwzględnieniem szczególnych przypadków wskazanych w Kodeksie pracy |
Jak złożyć wniosek o okazjonalną pracę zdalną?
Wniosek zawsze inicjuje pracownik. Pracodawca nie może narzucić okazjonalnej pracy zdalnej jako obowiązkowej formy wykonywania pracy. Najważniejsze zasady są następujące:
- Forma wniosku – dokument można złożyć papierowo albo elektronicznie.
- Zgoda pracodawcy – pracodawca nie musi uwzględnić wniosku i może odmówić bez obowiązku podawania przyczyny.
- Ewidencja – pracodawca powinien odnotować wykorzystane dni, choć przepisy nie narzucają jednego systemu ewidencjonowania.
- Świadectwo pracy – liczba wykorzystanych dni okazjonalnej pracy zdalnej powinna zostać wykazana w tym dokumencie.
Jeżeli pracownik wykorzystał już 24 dni, kolejny wniosek nie może zostać zaakceptowany jako wniosek o okazjonalną pracę zdalną. Możliwe jest natomiast uzgodnienie regularnej pracy zdalnej, która wiąże się z innymi zasadami i obowiązkami pracodawcy.
Artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi indywidualnej porady prawnej.
