Dzisiaj jest: 22.10.2018, imieniny: Haliszki, Lody, Przybysłšwa

Pawilon Polski na 14. Międzynarodowej Wystawie Architektury w Wenecji.

Dodano: 4 lata temu Czytane: 2870

La Biennale di Venezia, 7 czerwca - 23 listopada 2014 - organizator wystawy: Zachęta — Narodowa Galeria Sztuki

Pawilon Polski na 14. Międzynarodowej Wystawie Architektury w Wenecji.

Pawilon Polski na 14. Międzynarodowej Wystawie Architektury — la Biennale di Venezia

Wenecja, 7 czerwca-23 listopada 2014

 

FIGURY NIEMOŻLIWE

Wystawa Figury niemożliwe przygotowana w Pawilonie Polskim przez Instytut Architektury i Jakuba Woynarowskiego dotyczy związków modernizmu i polityki w warunkach konstruowania nowoczesnego państwa narodowego. Główny element pokazu stanowi odtworzona w skali 1:1 replika baldachimu nad wejściem do grobu marszałka Józefa Piłsudskiego. Baldachim został zrealizowany w 1937 roku przy królewskiej katedrze na Wawelu w Krakowie według projektu Adolfa Szyszko-Bohusza. Kilka zaproponowanych przez architekta wariantów baldachimu prezentuje proces dochodzenia do formy modernistycznej: od historyzującego patosu do nowoczesnego uproszczenia. Jest to dosłowne stylistyczne absorbowanie modernizmu w jednym obiekcie o niewielkiej skali, ale złożonej symbolice.


Figury niemożliwe, wizualizacja wystawy w Pawilonie Polskim, 14. Międzynarodowa Wystawa Architektury, 2014. Rendering: Kacper Kępiński.
 
Baldachim symbolicznie podkreśla status Marszałka jako zwycięzcy, który zjednoczył po odzyskaniu państwowości ziemie polskie znajdujące się przez ponad sto lat pod panowaniem Niemiec, Austrii i Rosji. Fragmenty obiektu zostały wykonane ze spoliów — pozostałości po zaborcach: cokołu pomnika Bismarcka z Poznania, przetopionych austriackich armat oraz kolumn z warszawskiej cerkwi Aleksandra Newskiego. Symbole użyte w nagrobku Piłsudskiego wyrastają z dziewiętnastowiecznego języka dominacji i niemal plemiennej wspólnotowości. Baldachim demonstruje elementy oficjalnej propagandy związanej z kultem potężnego wodza, który znajduje analogie w autorytarnych dążeniach wielu państw europejskich w latach trzydziestych XX wieku. Można w nim odczytać sprzeczności tkwiące w procesie kształtowania się na nowo narodowej tożsamości, rozdartej pomiędzy ambitnym parciem ku nowoczesności a zakorzenieniem w rytuałach i mitach przeszłości. Stylistyka obiektu, nawiązująca do klasycyzującego monumentalnego modernizmu tego czasu, przywołuje duszną, przesiąkniętą ksenofobią atmosferę ówczesnej Europy zmierzającej ku kolejnej wojennej katastrofie
 
Pokazywana na wystawie replika obiektu rożni się od oryginału wizualnym oddzieleniem płyty przekrywającej baldachim od jego dolnej części. W oryginalnym projekcie masywna płyta ozdobiona inskrypcją Corpora dormiunt, vigilant animae (Ciała śpią, dusze czuwają) nie spoczywa bezpośrednio na kapitelach kolumn, ale na niedużych elementach ukrytych ponad nimi. W projekcie weneckim gest całkowitego fizycznego odseparowania dolnej i górnej części budowli wzmacnia wrażenie, że mamy do czynienia z halucynacyjną figurą niemożliwą. Uzupełnieniem baldachimu są wielkoformatowe rysunki Jakuba Woynarowskiego, objaśniające specyfikę obiektu. Narrację pokazu współtworzy materiał ikonograficzny obrazujący splot władzy, modernizmu i śmierci — poprzez przykłady dwudziestowiecznych pomników, mauzoleów i nagrobków.


Jakub Woynarowski, Figury niemożliwe, 2014
 
Wystawie towarzyszy zaprojektowany przez Jakuba Woynarowskiego katalog zawierający teksty w języku angielskim autorstwa kuratorów z Instytutu Architektury (Figury niemożliwe), Davida Crowleya (Architekt Piłsudskiego), Dariusza Czai (Polski teatr śmierci), Jana Sowy (Nasza (niemożliwa) nowoczesność) i Jean-Louis Cohena (Niewidzialne modernizmy).
 
Rozbudowanym komentarzem do weneckiego pokazu może być prezentowana w Warszawie wystawa Monument. Architektura Adolfa Szyszko-Bohusza (Zachęta — Narodowa Galeria Sztuki, 16 czerwca–24 sierpnia 2014) dotykająca obecnego w pracach tego architekta zagadnienia mitotwórczego potencjału architektury. Warszawska ekspozycja będzie analizować powstałe na polityczne zamówienie realizacje autorstwa Szyszko-Bohusza, pod kątem sposobów konstruowania narodowego mitu i strategii zarządzania zbiorową pamięcią.


Delegacja misji gospodarczej Mandżukuo na czele z ministrem gospodarki Han Jun-Chenem w drodze do krypty pod Wieżą Srebrnych Dzwonów na Wawelu, 1938. Narodowe Archiwum Cyfrowe. 


Nagrobek Adolfa Loosa, projekt własny, 1931, Zentralfriedhof, Wiedeń. Fot. Lucy Janes, CC BY-ND 2.0.

 

ZESPOŁ KURATORSKI

Instytut Architektury to fundacja założona w 2011 roku w Krakowie, która zajmuje się propagowaniem bezinteresownego myślenia na temat przestrzeni poprzez organizowanie interdyscyplinarnych wystaw o architekturze, działalność wydawniczą, promowanie edukacji architektonicznej, popularyzację architektury, głownie nowoczesnej i współczesnej, oraz wspieranie krytyki architektonicznej.
 
Dorota Jędruch (1977) — interesuje się problemami współczesnej architektury (zwłaszcza w jej aspekcie społecznym) oraz sztuk plastycznych. Przygotowuje pracę doktorską w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Jagiellońskiego na temat Trzy modele architektury socjalnej w XX wiecznej Francji. Le Corbusier, Aillaud, Bofill. Pracuje w Sekcji Edukacji Muzeum Narodowego w Krakowie. Współkuratorka wystawy Za-mieszkanie 2012. Miasto ogrodów, miasto ogrodzeń w Muzeum Narodowym w Krakowie. Członkini zarządu fundacji Instytut Architektury.
 
Marta Karpińska (1977) — sekretarz redakcji kwartalnika „Autoportret. Pismo o dobrej przestrzeni”, absolwentka historii sztuki. W latach 2009–2013 redaktorka miesięcznika „Architektura&Biznes”. Członkini fundacji Instytut Architektury.
 
Dr Dorota Leśniak-Rychlak (1972) — redaktorka naczelna „Autoportretu. Pisma o dobrej przestrzeni”. Z wykształcenia historyczka sztuki i architektka. Kuratorka wystawy: Charles Rennie Mackintosh w Międzynarodowym Centrum Kultury w Krakowie (1996) i współkuratorka wystaw: 3_2_1. Nowa architektura w Japonii i Polsce w Centrum Manggha w Krakowie (2004), Za-mieszkanie 2012. Miasto ogrodów, miasto ogrodzeń w Muzeum Narodowym w Krakowie. Autorka wstępu do wyboru tekstów Adolfa Loosa, Ornament i zbrodnia, Warszawa 2013. Prezeska fundacji Instytut Architektury.
 
Dr Michał Wiśniewski (1976) — absolwent historii sztuki i architektury, interesuje się związkami architektury nowoczesnej i polityki. Pracuje w Międzynarodowym Centrum Kultury i na Uniwersytecie Ekonomicznym w Krakowie. Autor monografii Ludwika Wojtyczki. Współkurator wystawy Za-mieszkanie 2012. Miasto ogrodów, miasto ogrodzeń w Muzeum Narodowym w Krakowie oraz kurator wystawy Reakcja na modernizm. Architektura Adolfa Szyszko-Bohusza (2013) w tymże muzeum. Członek zarządu fundacji Instytut Architektury.
 

KONCEPCJA ARTYSTYCZNA

Jakub Woynarowski (1982) — absolwent Wydziału Grafiki oraz Międzywydziałowej Pracowni Intermediów ASP w Krakowie; obecnie prowadzi zajęcia w Pracowni Rysunku Narracyjnego na macierzystej uczelni. Designer i ilustrator. Grafik, twórca komiksów, artbooków, atlasów wizualnych, filmów, instalacji. Inicjator działań site-specific w przestrzeni publicznej.
 
 
komisarz Pawilonu Polskiego: Hanna Wróblewska
zespół kuratorski: Instytut Architektury — Dorota Jędruch, Marta Karpińska, Dorota Leśniak-Rychlak, Michał Wiśniewski
koncepcja artystyczna: Jakub Woynarowski
asystent komisarza: Joanna Waśko
 
organizator wystawy: Zachęta — Narodowa Galeria Sztuki
 
Udział Polski w 14. Międzynarodowej Wystawie Architektury w Wenecji finansuje Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego Rzeczypospolitej Polskiej. Partnerzy wystawy: Instytut Adama Mickiewicza, Narodowe Archiwum Cyfrowe
 
Wystawa objęta patronatem instytucji, organizacji i czasopism uczestniczących w debacie na temat modernizmu w architekturze polskiej, dla której punktem wyjścia stały się założenia 14. Międzynarodowej Wystawy Architektury: Muzeum Architektury we Wrocławiu; Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie; Oddział Warszawski Stowarzyszenia Architektów Rzeczypospolitej Polskiej; Forum Młodych Architektów przy SARP Oddział w Białymstoku; Towarzystwo Opieki nad Zabytkami; Sekcja Polska Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki AICA; Fundacja Architektury, Warszawa; Fundacja Centrum Architektury, Warszawa; Fundacja Bęc Zmiana, Warszawa; „Arch”; „Architektura-murator”; „Autoportret”; „Architektura & Biznes”; „Magazyn Miasta”; Architecture Snob; TRACE (Central European Architectural Research Think-tank). Moderatorem spotkania inicjującego debatę, ktore odbyło się w Zachęcie w kwietniu 2013, był dr Krzysztof Nawratek.

www.architektura2014.weebly.com
www.labiennale.art.pl
www.facebook.com/polishpavilion
 
Źródło: Zachęta - Narodowa Galeria Sztuki
Zapisz się do newslettera:
Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych w celach marketingu usług i produktów partnerów właściciela serwisów.